گسترش عرضی فک بالا برای حل کمبود فضا ، مشکلات تنفسی و روابط عرضی دو فک می باشد
گسترش عرضی فک بالا برای حل کمبود فضا ، مشکلات تنفسی و روابط عرضی دو فک می باشد
توصیه دیگر ما به شما، استفاده از دهان شویه های حاوی فلوراید است. فلوراید موجود در این دهانشویه ها، روی سطوح دندان ها نشسته و از پوسیدگی دندان ها طی مدت ارتودنسی جلوگیری خواهد کرد.
در این مقاله به توصیف ارتباط بین بیومکانیک ارتودنسی و فرآیندهای سلولی زمینه ای می باشد تمام اصول بیولوژیک زمینه ای حرکت ارتودنسی دندانی را می توان نوعی ریمودلینگ بافتی ( تحلیل استخوانی و به دنبال آن تشکیل استخوان ) در نظر گرفت متخصص ارتودنسی ( دکتر ارتودنسی ) حرکت دندانی را یک تغییر دینامیکی ایجاد شده در شکل و ترکیب بافت های نرم و استخوان احاطه کننده دندان می داند در اغلب موارد و به طور اساسی نیروهای خارجی در بافت های مجاور دندان ها ایجاد نواحی کشش و فشار موضعی کرده و پاسخ سلولی متعاقب این امر طبق اصول ریمودلنگ استخوانی ارایه شده توسط wolf رخ می دهد
هنگامی که متخصص ارتودنسی ( دکتر ارتودنسی ) از دستگاه ارتودنسی برای اعمال نیرو ها به دندان ها استفاده می نماید انتظار حرکت دندانی قابل پیش بینی وجود دارد این مساله همراه با ایجاد لقی دندانی افزایش یافته موقت می باشد سایر انواع طبیعی حرکت دندانی که به طور معمول صورت می پذیرد شامل رویش دندان شیری و دایمی می باشد این فرآیندها به واسطه واکنش های سلولی انجام می شود
از نظر کلینیکی حرکت ارتودنسی دندان دارای سه فاز مشخص می باشد 1) فاز جابجایی 2) فاز تاخیری 3) فاز تسریع و خطی
در این فاز واکنش اولیه یک دندان متعاقب اعمال نیرو تقریبا فوری ( در کسری از ثانیه ) بوده و به صورت حرکت آنی دندان می باشد در این مرحله میزان حرکت عموما به واسطه اصول بیوفیزیک قابل پیش بینی بوده و به طور تیپیک منجر به میزان زیادی تغییر شکل استخوان احاطه کننده دندان نمی شود مایعات موجود در اطراف دندان نقش حائز اهمیتی در انتقال و مهار کردن نیروهای عمل کننده روی دندان ها در این مرحله ایفا می کند متخصص ارتودنسی ( دکتر ارتودنسی ) می داند که بزرگی پاسخ جابجایی وابسته به طول ریشه و ارتفاع استخوان اطراف دندان است که این دو خود از فاکتورهایی می باشند که مرکز مقاومت و مرکز چرخش دندان را تعیین می کنند
سن فاکتور دیگری است که روی حرکت ارتودنسی دندان اثر می گذارد مشخص شده است که استخوان در بالغین سخت تر از نوجوانان می باشد چنین پیشنهاد می شود که این مساله ممکن است پاسخ استخوان به حرکت ارتودنسی دندان را کاهش دهد و لذا حرکت دندانی در بالغین را به تاخیر بیندازد
فاز دوم چرخه حرکت ارتودنسی دندان با عدم وجود حرکت کلینیکی مشخص می شود و عموما به عنوان فاز تاخیری یا نهفتگی یاد می شود در طی این دوره هیچ حرکت دندانی صورت نگرفته ولی وقایع سلولی وسیعی در تمام بافت های احاطه کننده دندان اتفاق می افتد بسته به فشردگی موضعی بافتهای اطراف دندان شرایط زیر می تواند وجود داشته باشد 1) انسداد نسبی عروق خونی ناحیه یا 2) انسداد مطلق و کامل عروق خونی در مواردی که از نیروهای بسیار زیاد استفاده می شود متخصص ارتودنسی ( دکتر ارتودنسی ) می داند که وقتی انسداد نسبی رخ می دهد عروق خونی تغذیه کننده ناحیه دارای ظرفیت تطابق با شرایط جدید بوده ، می توانند برای دور زدن ناحیه ای که عروق دچار انسداد شده است محتمل رگ زایی شوند با این حال انسداد کامل جریان عروقی منجر به مرگ موقت موضعی شده و حرکت ارتودنسی مسیری کاملا متفاوت را طی خواهد کرد که شروع این نوع حرکت کند بوده و پس از حدود یک تا دو هفته آغاز می شود در هر دو حالت تغییرات بیومکانیکی آغازگر آبشاری از مکانیسم های سلولی می باشد
نشان داده شده است که افزایش سن به طور اساسی روی فعالیت تزایدی سلول ها و متعاقب آن حرکت دندان خصوصا فاز تاخیری تاثیر گذار می باشد به هر حال بعضی مطالعات صورت گرفته توسط متخصص ارتودنسی ( دکتر ارتودذسی ) روی حرکت ارتودنسی دندانی در نمونه های حیوانی حرکت آغازین سریع تر دندان در نمونه های جوان تر نسبت به نمو نه های بالغ را نشان می دهد با این حال وقتی که حرکت دندان به فاز سوم حرکت ارتودنسی ( مرحله خطی یا تسریع ) می رسد سرعت حرکت در هر دو گروه مسن و جوان یکسان بوده است این مساله بیانگر آن است که افزایش زمان درمان کلینیکی مشاهده شده در بالغین می تواند در بدو امر مرتبط با فاز تاخیری موجود قبل از آغاز حرکت دندان باشد اما سرعت حرکت ارتودنسی هنگامی که حرکت دندان آغاز گردیده است یکسان می باشد
خصوصیات فاز سوم حرکت ارتودنسی حرکت سریع دندان می باشد تحقیقات انجام شده روی پاسخ سلول های تحلیل برنده استخوان متعاقب فعال سازی دستگاه ارتودنسی نشان می دهد موجی از سلول های تحلیل برنده استخوان به طور سریع به محل هجوم می آورد که موجب حرکت سریع و قابل توجه دندان می شود مدت زمان کاربرد نیرو به همان اندازه بزرگی نیرو حائز اهمیت است از دیدگاه متخصص ارتودنسی ( دکتر ارتودنسی ) دوره زمانی اعمال نیرو روی میزان حرکت ارتودنسی دندان تاثیر بیشتری نسبت به بزرگی نیرو دارد
نیروهای مداوم بیشتر موجب حرکت دندان می گردد چرا که سیستم بیولوژی سلولی در یک وضعیت پاسخ دهندگی پایدار باقی می ماند بر عکس اعمال نیروهای متناوب منجر به ایجاد محیط افت و خیزی از وضعیت فعالیت / خاموشی سلولی می شود
مطالعات موجود در زمینه استخوان بیان می دارد که مقادیر قابل توجهی استخوان سازی به واسطه نیروی ارتودنسی حتی در مدت تداوم کوتاه تحریک می شود متخصص ارتودنسی ( دکتر ارتودنسی ) انتظار دارد که در پاسخ به کاربرد نیروهایی که نداوم کمتری دارند حرکت دندانی را مشاهده نمایند شاهد این مدعا مطالعات حیوانی است که در آن حرکت ارتودنسی با اعمال سیگنال های مکانیکی کوتاه مدت مشاهده شده است سوالی که در این زمینه مطرح می باشد آن است که تا چه مدتی تغییرات بافتی تحریک شده در طی حرکت ارتودنسی دندان متعاقب برداشتن دستگاه ارتودنسی تداوم می یابد ؟
شواهد دال بر این امر وجود ادرد که تغییرات سلولی برای دوره ای از زمان پایدار می ماند که این مساله احتمالا در پاسخ سریع تر داده شده به فعال سازی دستگاه ارتودنسی برای بار دوم متعاقب سپری شدن یک فاصله زمانی استراحت بازتاب خواهد داشت به لحاظ آنکه در اکثر دستگاه های ارتودنسی نیروها به طور آهسته مضمحل می شود درمان ارتودنسی را می توان به عنوان مجموعه ای از کاربرد های نیروی متناوب در نظر گرفت
داده های تجربی حاصل از مطالعات حیوانی چنین پیشنهاد می سازد که دوباره فعال ساختن دستگاه ارتودنسی توسط متخصص ارتودنسی ( دکتر ارتودنسی ) در فواصل زمانی طولانی تر سبب تحریک حرکت دندانی موثرتری نسبت به دوباره فعال کردن دستگاه در فواصل زمانی کوتاه می گردد متعاقب اضمحلال نیروی دستگاه ارتودنسی مقادیر قابل ملاحظه ای از تغییرات استخوانی برای مدت زمان نامشخصی تداوم می یابد تحقیقات انجام گرفته روی حرکت دندان و پاسخ های بافتی متعاقب دوباره فعال سازی دستگاه بیانگر آن است که در صورتی می توان به حرکت خطی دندان و به خدمت گرفتن سریع سلول ها دست یافت که دوباره فعال سازی به نحوی زمان بندی شود که هماهنگ و منطبق با قسمت آخر تغییرات سلولى در استخوان باشد که به واسطه اولین فعال سازی دستگاه ارتودنسی آغاز گردیده است
از مفاهیم مرتبط با زمان چگونگی تأثیر فاکتور ریتم های شبانه روزی در بیولوژی حرکت دندان است از آنجا که شب هنگام در طی خواب سوخت و ساز بدن کاهش می یابد سوالی که مطرح می شود آن است که آیا این امر برای برای حرکت دندان مطلوب تر بوده یا دارای مطلوبیت کمتری می باشد در مطالعه ای به این منظور توسط متخصص ارتودنسی ( دکتر ارتودنسی ) انجام شد نمونه ها به سه گروه تقسیم شدند در گروه اول دستگاه های ارتودنسی به مدت ٢١ روز به طور مداوم فعال می شدند در گروه دوم فقط طی روز استفاده شده و فعال بودند و در گروه سوم دستگاه ارتودنسی فقط در طی شب فعال بودند نتایج حاصل از این مطالعه حاکی از آن بود که حرکت ارتودنسی دندانی گروهی که دستگاه ارتودنسی را در تمام مدت شبانه روز استفاده نموده بودند دو برابر گروهی بود که از دستگاه ارتودنسی فقط در شب استفاده می کردند متخصص ارتودنسی ( دکتر ارتودنسی ) نشان دادند در گروهی هم که فقط روز ها از دستگاه ارتودنسی استفاده می کردند از گروه سوم که فقط شب ها از دستگاه ارتودنسی استفاده می کردند نتایج بهتری گرفتند
ارزیابی های بافت شناسی بافت های اطراف دندان توسط متخصص ارتودنسی ( دکتر ارتودنسی ) نیز تأیید کننده این مطلب بود که در دو گروهی که از دستگاه ارتودنسی در تمام مدت شبانه روز و در طی ساعات روز استفاده کرده بودند نسبت به گروهی که در آنها دستگاه ارتودنسی فقط در شب به کار برده شده بود شکل گیری استخوان جدید در سمت تحت کشش بیشتر بوده و فعالیت برداشتن استخوان در سمت تحت فشار زیادتر می باشد لذا آشکارا مشخص است که وجود ریتم های شبانه روزی در سوخت و ساز و فیزیولوژی استخوان دارای اثرات معنی داری روی حرکت ارتودنسی دندان می باشد
مشکلی که بیشتر بیماران با آن روبهرو هستند، مشکلات دندانی و نامرتبی دندانهاست. زمان مناسب برای شروع درمان ارتودنسی برای این افراد سنین 12 تا 13 سالگی است چون در این سنین دندانها در حال رویش فعال هستند اما ...در
مورد بیمارانی که مشکلات اسکلتی دارند، به عنوان مثال فک بالای آنها جلوتر
از موقعیت طبیعی است یا برعکس فک پایینشان عقبتر از موقعیت مناسب خود
قرار گرفته است، بهترین زمان برای شروع درمان سالهای آخر قبل از بلوغ است
چون میتوان از بلوغ برای درمان این ناهنجاریها استفاده کرد.
بنابراین
سن 9 سالگی برای دختر خانمها و سن 11 سالگی برای پسرها را برای این گروه
از بیماران توصیه میکنیم. کودکان در این سنین در اواخر دوره دندانی مختلط
هستند، یعنی دورهای که هم دندانهای شیری و هم دندانهای دایمی در دهان
قرار دارند و به علاوه سرعت رشد در کودکان در قله خود قرار دارد.
من
اعتقاد دارم سن شش سالگی همزمان با رویش اولین دندان آسیا است، بهتر است
کودک از سوی یک متخصص ارتودنسی معاینه شود تا تابلویی از آینده بیمار برای
والدین تصویر شود، به این ترتیب وضعیت مشکلات بیمار در آینده به والدین
گوشزد میشود و اگر قرار است در سن مشخصی اختلالی برای کودک به وجود آید،
پیشبینی شده و اقدامات پیشگیری و درمانی به موقع انجام خواهد گرفت.
این مشاوره فقط با هدف هدایت والدین انجام میگیرد و لازم است درمانهای ارتودنسی معدودی از این سن آغاز شود.
مدت
استفاده از پلاکها بستگی به مشکل و ناهنجاری بیمار دارد. اگر یک بیمار در
سن مناسب، درمان ارتودنسی را آغاز کند، حدود 1.5 تا 2 سال طول مدت درمان ارتودنسی او خواهد بود.
البته به دنبال آن برای حفظ نتایج درمان، باید برای مدت مشخصی از دستگاهها (پلاکهای) ارتودنسی نگهدارنده استفاده کند. استفاده از این پلاکها برای حفظ و تثبیت موقعیت جدید دندانها لازم است بنابراین به صورت متداول یک درمان ارتودنسی 2 تا 2.5 سال طول میکشد.
اگر عامل مسبب ناهنجاری هنوز وجود داشته باشد، زمان استفاده از پلاکهای ارتودنسی نگهدارنده، طولانیتر میشود.
اگر استفاده نشوند، ناهنجاری دندانی خیلی سریع بازمیگردد و دندانهای ردیف شده خیلی سریع به حالت اولیه خود باز میگردند.
یکی از روشهای درمانی ارتودنسی برای بیماران با فک بالای عقب و فک پایین جلوزده، جلو آوردن فک بالامی باشد که درمان موثری برای کودکان دارای نقص رشدی فک بالادر دوره دندانی مختلط می باشد.